Εκδήλωση “Περιφερειακές συγκρούσεις & κοινωνικός ανταγωνισμός: Το Ουκρανικό ζήτημα”, την Παρασκευή 3/10, 20:00.

Εκδήλωση- Συζήτηση:
“Περιφερειακές συγκρούσεις & κοινωνικός ανταγωνισμός: το Ουκρανικό ζήτημα”
εισηγητές:
Α. Νοταράς (κοινωνικός ανθρωπολόγος) και
Κ.Ράπτης (Δημοσιογράφος) μέλος της αντιφασιστικής καμπάνιας για την Ουκρανία.

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου στις 20.00

Αυτόνομο Στέκι Ζ. Πηγής 95-97 & Ισαύρων

ukr

Posted in 4. Εκδηλώσεις | Leave a comment

Φεστιβάλ Αλληλέγγυας & Συνεργατικής Οικονομίας, 10-11-12 Οκτώβρη,

Το 3ο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας & Συνεργατικής Οικονομίας
θα πραγματοποιηθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά
στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού στις 10-11-12 Οκτώβρη.

Οι ομάδες που συνδιοργανώνουμε και συμμετέχουμε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας δεν περιμένουμε να εξαργυρώσουμε με ψήφους, μελλοντικές απολαβές ή κοινωνική αναγνώριση τη δράση μας, όπως διάφορες φιλανθρωπικές ή μισάνθρωπες οργανώσεις που διατυμπανίζουν τη δήθεν κοινωνική δράση τους. Βαθιά επιδίωξη μας είναι η δημιουργία κοινωνικών, και άρα και οικονομικών, δομών με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι το κέρδος. Όχι μόνο δεν προσδοκούμε την προ-μνημονίου εποχή αλλά αντίθετα έχουμε το βλέμμα στραμμένο στην ενίσχυση της αυτοοργάνωσης, της αυτάρκειας και της πραγματικής ευημερίας ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των οικονομικών δεικτών.

Το πρώτο και το δεύτερο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που πραγματοποιήθηκε με ευρεία συμμετοχή, μας άφησε χαμόγελα, πολλή τροφή για σκέψη και όρεξη για περισσότερη δράση. Σήμερα ετοιμαζόμαστε για τη συνέχεια της προσπάθειας αυτής με στόχο τη δικτύωση και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών μεταξύ των ομάδων αλλά και την ενημέρωση των πολιτών για έναν κόσμο διαφορετικό, για έναν κόσμο, που δεν είναι απλά εφικτός και αναγκαίος, αλλά και υπαρκτός.

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.festival4sce.org

Posted in 9. Άλλων | Leave a comment

8η Αντιρατσιστική Γιορτή, Σαββατοκύριακο 27 & 28 Σεπτέμβρη, Λόφος Κολωνού

ksm

Πρόσβαση:
Με το ΜΕΤΡΟ, από τον σταθμό ΜΕΤΡΟ «Σεπόλια».
Με το λεωφορείο 057 από Ομόνοια, αποβίβαση στάση Καλλιπόλεως.
Η είσοδος ενίσχυσης είναι 5 Ευρώ για κάθε ημέρα και 8 Ευρώ για το διήμερο.
Είσοδος Ελεύθερη για τους ανέργους, ντόπιους και μετανάστες.
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα των εκδηλώσεων στο site του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών.

 

Posted in 9. Άλλων | Leave a comment

Συνέντευξη του John Holloway στον Amador Fernández-Savater, 30.07.2014

Το 2002, ο John Holloway εκδίδει ένα βιβλίο αναφοράς:
Να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να πάρουμε την εξουσία.” Εμπνευσμένος από το ¡Ya basta! των ζαπατίστας, από την κοινωνική έκρηξη της Αργεντινή το 2001/2002, και το  κίνημα της αντι-παγκοσμιοποίησης, ο Holloway συζητά μια υπόθεση: δεν είναι η ιδέα της επανάστασης ή της αλλαγής του κόσμου που έχει αμφισβητηθεί από την κατάρρευση του αυταρχικού κομμουνισμού, αλλά η ιδέα της επανάστασης ως κατάληψης της εξουσίας και αυτή του κόμματος ως κατεξοχήν πολιτικού εργαλείου.

Μια άλλη έννοια σχετικά με την κοινωνική αλλαγή υποδεικνύεται από τα κινήματα, και γενικά από όλες τις, περισσότερο ή λιγότερο, ορατές πρακτικές που ακολουθούν μια διαφορετική λογική από αυτή του κέρδους: της διάρρηξης του καπιταλισμού, δηλαδή της δημιουργίας χώρων, στιγμών και δραστηριοτήτων που προεικονίζουν έναν διαφορετικό κόσμο. Εξεγερτικότητες σε κίνηση. Από αυτή τη σκοπιά, το ζήτημα της οργάνωσης δεν συμπίπτει πλέον με το κόμμα αλλά περνά μέσα από το ερώτημα του πώς αναγνωρίζονται και συγκλίνουν οι ρωγμές που προχωρούν σχίζοντας τον καπιταλιστικό ιστό.
(………………………………………………………………………………………….)

Αρχικά, John, θα ήθελα να σε ρωτήσω από πού προέρχεται, πού βασίζεται, η ηγεμονική ιδέα της επανάστασης κατά τον 20ο αιώνα, δηλαδή η ιδέα της κοινωνικής αλλαγής μέσω της κατάληψης της εξουσίας.

John Holloway: Νομίζω ότι το κεντρικό στοιχείο είναι η εργασία, η εργασία νοούμενη ως μισθωτή εργασία, δηλαδή, αποξενωμένη ή αφηρημένη εργασία. Η μισθωτή εργασία ήταν και είναι ηβάση του συνδικαλιστικού κινήματος, των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων –που ήταν η πολιτική τους πτέρυγα– και, επίσης, των κομμουνιστικών κινημάτων. Η έννοια αυτή διαμόρφωνε την επαναστατική θεωρία του εργατικού κινήματος: ο αγώνας της μισθωτής εργασίας ενάντια στο κεφάλαιο. Αλλά ο αγώνας της ήταν περιορισμένος, επειδή η μισθωτή εργασία είναι το συμπλήρωμα του κεφαλαίου και όχι η άρνηση της.

Δεν καταλαβαίνω τη σχέση ανάμεσα σε αυτή την ιδέα της εργασίας και στην επανάσταση μέσω της κατάληψης της κρατικής εξουσίας…

John Holloway: Ένας τρόπος για να κατανοηθεί αυτή η σχέση είναι ο εξής: αν ξεκινάς με βάση τον ορισμό της εργασίας ως μισθωτής ή αποξενωμένης εργασίας, ξεκινάς από την ιδέα ότι οι εργαζόμενοι είναι θύματα και αντικείμενα του συστήματος κυριαρχίας. Και ένα κίνημα που αγωνίζεται για να βελτιώσει της συνθήκες ζωής των εργαζομένων (που θεωρούνται θύματα και αντικείμενα) απευθύνεται άμεσα στο κράτος. Γιατί; Επειδή το κράτος, εξαιτίας του ίδιου του διαχωρισμού του από την κοινωνία, είναι ο ιδανικός θεσμός, εφόσον επιδίωξη είναι να εξασφαλιστούν οφέλη για το λαό. Έτσι σκέφτεται η παράδοση του εργατικού κινήματος και η παράδοση των αριστερών κυβερνήσεων αυτή τη στιγμή στην Λατινική Αμερική.

Αλλά δεν είναι η μόνη παράδοση για να σκεφτούμε την χειραφετητική πολιτική…

Διαβάστε τη συνέχεια της συνέντευξης εδώ.

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Υποτροπές της εχθροπάθειας.

freedom

Μέσα στον ορυμαγδό των γεγονότων που τρέχουν με ασύλληπτη ταχύτητα πλέον, καθώς ένας ολόκληρος λαός καλείται να φτύσει αίμα για το τραγικό του σφάλμα να ενταχθεί στη λέσχη των αρπακτικών που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεχάσαμε κιόλας το σχέδιο νόμου που πρότεινε στα τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου ––τη στιγμή που οι έγκλειστοι της Υπατίας λυνσάρονταν φραστικά από κυβερνητικούς αξιωματούχους και στους δρόμους της Αθήνας δυστυχισμένοι μετανάστες δολοφονούνταν από ρατσιστικές συμμορίες αποθρασυμένες από την ίδια την επίσημη ρητορεία–– ο τότε υπουργός δικαιοσύνης Χ. Καστανίδης «Για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου». Παρά το ένοχο «δεν» του υπουργού ενόσω απαντούσε στην έντονη διαμαρτυρία μέρους τού νομικού και δημοσιογραφικού κόσμου, απαξιώνοντάς την ως «καταιγίδα ανοησιών», πρόκειται όντως για αντίγραφο του επαίσχυντου Νόμου Γκεϋσώ στη Γαλλία που από το 1990 ποινικοποιεί ειδικά όσους αμφισβητούν το λεγόμενο Ολοκαύτωμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου είτε κάποια στοιχεία γι’ αυτό (περιέλαβε, είναι αλήθεια, και τη γενοκτονία των Αρμενίων τη στιγμή που η Τουρκία απειλούσε να ενταχθεί στη Ευρωπαϊκή Ένωση) και οδήγησε, μεταξύ άλλων, σε δίκη πεποιθήσεων τον Ροζέ Γκαρωντύ… Όποιος έχει αμφιβολίες, ας διαβάσει το άρθρο 4 αυτού του νέου νομικού τέρατος: «Όποιος δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου ή μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει ή αρνείται ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου […] και η πράξη αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή ή τον γενετήσιο προσανατολισμό, κατά τρόπο που μπορεί να προκαλέσει ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή εχθροπάθεια κατά μιας τέτοιας ομάδας, ή μέλους της, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο (2) έτη και χρηματική ποινή χιλίων έως τριών χιλιάδων (1.000-3.000) ευρώ».

Η παραπλάνηση στο απόγειό της: αντί να προστατέψει αληθινά ευπαθείς μειονότητες από έμπρακτες ενέργειες βίας εναντίον τους, επαναφέρει ανατριχιαστικά τα εγκλήματα λόγου και γνώμης, πράγμα που οδηγεί αναπότρεπτα στη φίμωση όλων. Οι όροι «εγκλήματα γενοκτονίας», «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» και «εγκλήματα πολέμου» είναι ωραίοι καιpolitically correct, όταν όμως μετατοπίζονται από το επίπεδο της ιστορικής κρίσης στο πεδίο της νομικής κατοχύρωσης ποιος αποφασίζει τί καθιερώνεται ––και θα πρέπει δεσμευτικά για τον απονέμοντα τη δικαιοσύνη να εκλαμβάνεται–– ως τέτοιο, και μέσ’ από ποιες διαδικασίες;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου του Φ. Τερζάκη για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο εδώ.

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης επιστρέφει!!!

Για έκτη χρονιά συνεχίζουμε τα μαγειρέματα μας
για να θρέψουμε δεσμούς αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας,
για να μην αφήσουμε αυτό που μας τρώει να χορτάσει.

Στο γνωστό μέρος, το Αυτόνομο Στέκι,
την αυτονόητη μέρα, Τετάρτη (εκτός εάν είναι γιορτή και σχόλη),
τις κλασικές ώρες (μαγειρεύουμε από τις 15.00 τρώμε κατά τις 17.00
και ως τις 20.00 κάνουμε την απαραίτητη καθαριότητα
)

Τα υπόλοιπα από κοντά.

Καλούς αγώνες αδέρφια!

Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης..

kouzina_τετάρτης_βιβλίο

Posted in 7. Κουζίνες | Leave a comment

H Ομάδα Αυτομόρφωσης της Αυτοδιαχειριζόμενης Δανειστικής Βιβλιοθήκης συνεχίζει μελετώντας την σκέψη του Gustav Landauer μέσα από τo βιβλίο του «Έκκληση για Σοσιαλισμό», κάθε Τρίτη στις 18:00.

Συνεχίζοντας τον κύκλο συζητήσεων για το Κράτος,
η Ομάδα Αυτομόρφωσης της Αυτοδιαχειριζόμενης Δανειστικής Βιβλιοθήκης,
μετά τον “Ηγεμόνα” του Machiavelli, την “Δεύτερη Πραγματεία περί Κυβερνήσεως” του John Locke, το “Κοινωνικό Συμβόλαιο ή Αρχές Πολιτικού Δικαίου” του J. J. Rousseau,
την “Πολιτική Πραγματεία” του Baruch Spinoza, τον “Λεβιάθαν” του Thomas Hobbes,
τα “Το κράτος και ο Ιστορικός του Ρόλος” και “Αλληλοβοήθεια” του Pyotr Kropotkin,
τα «Θεός και Kράτος» και «Κριτική της Υπάρχουσας Κοινωνίας» του Mijaíl Bakunin θα μελετήσει την σκέψη του Gustav Landauer μέσα από τo βιβλίο του
«Έκκληση για Σοσιαλισμό».

Τα μαζέματα της ομάδας θα γίνονται κάθε Τρίτη στις 18.00
στο Αυτόνομο Στέκι Ζ. Πηγής 95-97 & Ισαύρων.

Posted in 6. Βιβλιοθήκη | Leave a comment

Ερωτήματα εξ Ανατολών (σε μια προσπάθεια να ξεθολώσουμε τα ταξικά γυαλιά μας ).

του Κώστα Σβόλη.

Για την αναγκαιότητα της μετατόπισης της οπτικής μας

Τι ακριβώς συμβαίνει στην Ουκρανία; Ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος «δια αντιπροσώπων»; Η σύγκρουση δυο εθνικισμών; Η αντιπαράθεση δυο ολοκληρωτισμών (βλ Νεοναζισμού και των απολιθωμάτων του Σταλινισμού); Η συμπύκνωση της παγκόσμιας αντιπαράθεσης του Νεοφασισμού εναντίων του Αντιφασισμού σε επίπεδο ένοπλης σύγκρουσης; Τι σηματοδοτεί η δημιουργία των Λαϊκών Δημοκρατιών στην Ν.Α Ουκρανία; Είναι παραρτήματα του Κρεμλίνου ή μορφές λαϊκής αυτοδιάθεσης; Διαφορετικά ερωτήματα, της ίδιας όμως υφής, θα μπορούσαμε να θέσουμε και για την προσπάθεια δημιουργίας Ισλαμικού Κράτους στην Μέση Ανατολή (Συρία, Ιράκ) από τους Τζιχαντιστές. Τελικά ποιους ενισχύουν το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ, τους Κούρδους του Ιράκ ή τους Ισλαμιστές που στην προηγούμενη περίοδο είχαν εξοπλίσει για να πολεμήσουν το καθεστώς  του Άσαντ; Θα αλλάξει τον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων στον λαό του Κουρδιστάν η αμερικάνικη βοήθεια; Αναδύονται μορφές οργάνωσης στο Συριακό Κουρδιστάν οι οποίες μάλιστα έχουν την προοπτική να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος απέναντι τόσο στους Τζιχαντιστές όσο και στον Άσαντ; Ποια η σχέση των Τζιχαντιστών  με τα αυταρχικά σουνίτικα και ταυτόχρονα συμμαχικά στις ΗΠΑ καθεστώτα της Σαουδικής Αραβίας, των Αραβικών Εμιράτων και του Κουβέιτ; Γιατί την Αραβική άνοιξη την διαδέχθηκε η προέλαση των Τζιχαντιστών; Είναι άραγε η δημιουργία του Ισλαμικού κράτους μια μορφή αντεπανάστασης;

Επειδή η ιστορία κινείται μέσω την αντιφάσεών της και τα δίπολα «καλός»-«κακός» υπάρχουν μονάχα στο Χόλιγουντ, οι αντιμαχόμενες πλευρές στα μέτωπα που περιέγραψα είναι πολυσήμαντες, περίπλοκες και αντιφατικές και δεν προσφέρονται για «ταυτίσεις» με βάση το «καθαρό επαναστατικό φαντασιακό μας», ειδικά όταν είμαστε πρόθυμοι να αντικαταστήσουμε την κοινωνικοπολιτική- ταξική ανάλυση μας με την γεωπολιτικό- στρατιωτική. Για να κατανοήσουμε λοιπόν, το ιστορικό γίγνεσθαι σ’ αυτές τις περιοχές από την δικιά μας σκοπιά, από την σκοπιά του ανταγωνιστικού κινήματος και της αντικαπιταλιστικής χειραφετητικής προοπτικής -έχοντας παράλληλα και την δυσκολία της ελλιπούς πληροφόρησης και γνώσης για την ταξική σύνθεση και τους αγώνες, τα κοινωνικά κινήματα και τις πολιτικές δυνάμεις στις συγκεκριμένες περιοχές- είναι απαραίτητη μια μετατόπιση της οπτικής μας, τόσο πάνω στα ίδια τα γεγονότα, όσο και στην αξιολόγηση τους, ακριβώς για να ξεφύγουμε από την παγίδα της κυρίαρχης αστικής ανάλυσης που αναγάγει τις συγκεκριμένες συγκρούσεις σε καθαρά γεωπολιτικές εξαφανίζοντας το «Κοινωνικό Ζήτημα». Αυτό το «Κοινωνικό Ζήτημα» πρέπει να ξαναβάλουμε στο κέντρο της οπτικής και της αναζήτησής μας, αν θέλουμε να ξεπεράσουμε το επίπεδο της «ποδοσφαιροποίησης» και του «οπαδισμού», της πολιτικής στα διαδικτυακά καφενεία της εποχής μας και να αναλογιστούμε προς τα πού και πώς πρέπει να κατευθύνουμε την διεθνιστική μας αλληλεγγύη με κριτήριο το δικό μας πολιτικό πρόταγμα και όχι το θυμικό και τις ιδεοληψίες μας. Για να μην παρεξηγηθούμε, τα ζητήματα που θέτει η γεωπολιτικό- στρατιωτική οπτική και οι σχέσεις του διεθνούς ανταγωνισμού των κρατών και του κεφαλαίου είναι υπαρκτά, αλλά από την δικιά μας σκοπιά δεν είναι στο επίκεντρο, ακριβώς γιατί δεν ασκούμε «κατά φαντασίαν» εξωτερική πολιτική όπως αυταπατώνται διάφοροι αναλυτές της Αριστεράς που επικεντρώνουν στην γεωπολιτική ανάλυση.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου Ερωτήματα εξ Ανατολών.

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Σχετικά με την αντιφασιστική διαδήλωση της Πέμπτης 18/9/2014 στο Κερατσίνι και τους δεκάδες συλληφθέντες

Ανακοίνωση του Ρεσάλτο – Αυτοοργανωμένος Χώρος Αλληλεγγύης και Ρήξης.

resalto

Η αντιφασιστική διαδήλωση της Πέμπτης 18 Σεπτέμβρη 2014 στο Κερατσίνι, έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από μαχαιροβγάλτες νεοναζιστικού τάγματος εφόδου της χρυσής αυγής, χαρακτηρίστηκε από τη συμμετοχή πολλών χιλιάδων διαδηλωτών και την εφαρμογή ενός κατασταλτικού σχεδίου κατατεμαχισμού και διάλυσής της από διμοιρίες των ΜΑΤ και μηχανοκίνητες ομάδες ΔΕΛΤΑ.
Πολλά μπλοκ διαδηλωτών δέχτηκαν τις επιθέσεις των δυνάμεων καταστολής με αποτέλεσμα κάτω από την οδό Σαλαμίνος άλλα τμήματα της διαδήλωσης να κινηθούν ευθεία, άλλα αριστερά και άλλα δεξιά, χωρίς να κατορθώσουν ποτέ να συγκλίνουν ξανά ενώ συνέχιζαν να βρίσκονται υπό ασφυκτική αστυνομική πίεση. Χαρακτηριστική περίπτωση η επίθεση στο μπλοκ του ΕΕΚ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό από γκλοπ στο κεφάλι και κάταγμα στο χέρι του διαδηλωτή που βαστούσε το πανό. Εκείνο το μπλοκ, όμως, που δέχτηκε τη μεγαλύτερη πίεση και διαδοχικές επιθέσεις με προφανή σκοπό τη διάλυσή του και κατόπιν την προσαγωγή και σύλληψη δεκάδων διαδηλωτών με κατασκευασμένα (όπως συνήθως) κατηγορητήρια, ήταν αυτό των αυτοοργανωμένων εγχειρημάτων της περιοχής, της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ.
Ο κατασταλτικός σχεδιασμός της «μηδενικής ανοχής» ενάντια στη διαδήλωση βρήκε πάτημα στις διαδοχικές επιθέσεις ομάδων που κινούνταν περιμετρικά των μπλοκ της διαδήλωσης, πολλές από τις οποίες ήταν αμφιλεγόμενης στόχευσης έως αντικοινωνικού χαρακτήρα. Με αποκορύφωμα την επίθεση στο εν λειτουργία Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών επί της λεωφόρου Σαλαμίνος, όπου μέσα βρίσκονταν εργαζόμενοι και δημότες. Εκεί χτυπήθηκαν και διαδηλωτές αριστερού μπλοκ που γιουχάιζαν και προσπαθούσαν να αποτρέψουν τη συνέχιση μιας επίθεσης με σαφείς κινδύνους, με αποτέλεσμα μια διαδηλώτρια να μεταφερθεί στο Αττικό νοσοκομείο με χτύπημα στον αυχένα και προσωρινή απώλεια όρασης (οι εν λόγω ομάδες, συνεχίζοντας, πραγματοποίησαν κι άλλες αντίστοιχες ενέργειες στην περιοχή των Ταμπουρίων, στην πλατεία Κύπρου, στην πλατεία Λαού και στους γύρω δρόμους, σε ορισμένες περιπτώσεις χυδαιολογώντας, βρίζοντας και απειλώντας κατοίκους).
Με αυτές τις αφορμές πολλές διμοιρίες ΜΑΤ έκαναν την εμφάνισή τους αριστερά και δεξιά της διαδήλωσης, στη διασταύρωση της Σαλαμίνος με την Κωνσταντινουπόλεως, περιμετρικά του μπλοκ της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ. Η ρίψη κάποιων πετρών και μολότοφ προς τα ΜΑΤ από τις ίδιες ομάδες εκτός μπλοκ, πάνω από τα κεφάλια των διαδηλωτών αλλά και πάνω στα κεφάλια των περιφρουρήσεων και εκείνων που κρατούσαν το πανό (με αποτέλεσμα μικρούς τραυματισμούς συντρόφων), αποτέλεσαν το τελικό έναυσμα για την κάθετη επίθεση των διμοιριών στο μπλοκ με ταυτόχρονη χρήση πολλών δακρυγόνων, κόβοντάς το στα δύο τη στιγμή που έστριβε με κατεύθυνση τα Ταμπούρια.
Μετά την πρώτη επίθεση στην οδό Σαλαμίνος και το σπάσιμο του μπλοκ των τοπικών αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων -το οποίο στηρίχθηκε με φυσική παρουσία και περιφρουρήσεις και από πολλά άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα τόσο από τις περιοχές του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας όσο και από άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου- το μπροστινό κομμάτι κατέβηκε προς την πλατεία Κύπρου (δημαρχείο). Εκεί δέχτηκε νέα επίθεση από ομάδα ΔΕΛΤΑ, η οποία έπεσε με τα μηχανάκια πάνω στους τελευταίους, ανατρέποντας και συλλαμβάνοντας έναν σύντροφο, στον οποίο τελικά αποδόθηκαν κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος για κατοχή-χρήση μολότοφ, έκρηξη και εμπρησμό, ο οποίος κρατείται στη ΓΑΔΑ και καλείται σε ανακριτική απολογία τη Δευτέρα 22/9 με κίνδυνο να προφυλακιστεί. Κατηγορίες ανυπόστατες και κατασκευασμένες, όχι μόνο γιατί ο σύντροφος δεν έχει καμία απολύτως σχέση με όσα του αποδίδονται αλλά και γιατί στο δημαρχείο, στην πλατεία Κύπρου και τριγύρω δεν έπεσε καμία μολότοφ.
Το πίσω κομμάτι του μπλοκ αδυνατώντας μετά την αρχική αστυνομική επίθεση να στρίψει προς Ταμπούρια ανασυγκροτήθηκε επί της Σαλαμίνος, ένα πλαϊνό πανό μπήκε μπροστά και το μπλοκ κινήθηκε προς την κατεύθυνση της Νίκαιας, στρίβωντας δεξιά στην οδό Ψαρρών (προς τα κάτω) σε μια προσπάθεια να κινηθεί προς την πλατεία Λαού στα Ταμπούρια. Η πίεση των κατασταλτικών δυνάμεων ήταν ασφυκτική καθώς το μπλοκ πορευόταν περικυκλωμένο από διμοιρίες των ΜΑΤ και όταν επιχείρησε να στρίψει στην οδό Αγχιάλου για να πάει προς την πλατεία Λαού δέχτηκε ξανά δριμεία επίθεση τόσο από τις διμοιρίες των ΜΑΤ όσο και από ομάδα ΔΕΛΤΑ, με αποτέλεσμα την διάλυσή του, την καταδίωξη, τον τραυματισμό και περικύκλωση πολλών διαδηλωτών στα γύρω στενά και τη μεταφορά τους στην οδό Υπαπαντής μπροστά από την ομώνυμη εκκλησία, με παράλληλο λεκτικό τραμπουκισμό των συλληφθέντων από τις αστυνομικές δυνάμεις και άρνηση παροχής πρώτων βοηθειών.
Είναι το σημείο όπου έγινε η μαζική προσαγωγή-σύλληψη δεκάδων συντρόφων και συντροφισσών, στους οποίους αποδόθηκαν επίσης βαριές κατηγορίες σε βαθμό όμως πλημμελήματος, αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από δύο μέρες κράτησης και τους ορίστηκε δίκη στις 2 Οκτώβρη. Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ο τρόπος απόδοσης των -έτσι κι αλλιώς- ανυπόστατων κατηγοριών στους 61 συλληφθέντες από την οδό Υπαπαντής. Αφού τους συγκέντρωσαν όλους, με την καθοδήγηση του κέντρου επιχειρήσεων της αστυνομίας, άρχισαν αυθαίρετα, με τυχαία διαλογή, χωρίς κάποιο κριτήριο, να τους χωρίζουν σε πεντάδες και εξάδες και να τους καταγράφουν ως διαφορετικά γκρουπ συλληφθέντων, στους οποίους τελικά απέδωσαν παρεμφερείς αλλά λίγο διαφορετικές κατηγορίες, για να είναι πιο αληθοφανές το σενάριο της σύλληψής τους σε διαφορετικά κοντινά σημεία όπου «προέβαιναν σε σειρά παράνομων πράξεων». Τρανταχτό παράδειγμα της απρόκλητης επίθεσης και των αναίτιων συλλήψεων είναι η περίπτωση δυο διαδηλωτών που ενώ αρχικά κρατήθηκαν στο τέλος τους άφησαν να φύγουν επειδή δεν χωρούσαν στα αστυνομικά οχήματα που ήρθαν να παραλάβουν τους προσαχθέντες. Επίσης, η ομάδα ΔΕΛΤΑ κινούμενη προς τους διαδηλωτές που έρχονταν από την οδό Ψαρρών απώθησε βίαια ολιγομελή ομάδα συντρόφων/ισσων από το Κερατσίνι που επανασυγκροτούσαν την κεφαλή του μπλοκ, βαστώντας το κεντρικό πανό στη διασταύρωση της οδού Αγχιάλου με την Βενιζέλου (κοντά στην πλατεία Λαού), για να ενωθούν ξανά με τους υπόλοιπους, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό από γκλοπ μιας συντρόφισσας στο κεφάλι.
Στην αντιφασιστική διαδήλωση της Πέμπτης 18/9/2014 στο Κερατσίνι, εφαρμόστηκε εξόφθαλμα ένα προσχεδιασμένο κατασταλτικό σχέδιο από το «κράτος έκτακτης ανάγκης» και «μηδενικής ανοχής», στη βάση του δόγματος «Νόμος και Τάξη» και της «θεωρίας των άκρων» που επανήλθε με τις δηλώσεις του υπουργού δημόσιας τάξης Κικίλια ενόψει της αντιφασιστικής διαδήλωσης περί «αποφασιστικότητας να μην μετατραπεί η ελληνική δημοκρατία σε δημοκρατία της Βαϊμάρης». Με κινητοποίηση 4.000 αστυνομικών και αξιοποίηση της απρονοησίας, των άστοχων έως και αυτιστικών «επιθετικών» επιλογών, που για λίγα σπασμένα τζάμια αμφιλεγόμενων ή άκυρων «στόχων», έδωσαν το απαραίτητο πάτημα για την εφαρμογή του κατασταλτικού σχεδίου. «Λογικές», «πρακτικές», «νοοτροπίες», που δε μας είναι απλά ξένες αλλά εχθρικές, αφού δεν υπολογίζουν κανέναν άλλο πέρα από τον εαυτό τους, απαξιώνουν τις συλλογικές διαδικασίες, ακυρώνουν αυθαίρετα και μονομερώς τις συλλογικές αποφάσεις και χαρακτηρίζονται από τραμπούκικες και αντικοινωνικές συμπεριφορές.
Δεν είμαστε, όμως, διαθέσιμοι αναλώσιμοι για την εφαρμογή της «θεωρίας των άκρων» ούτε για καμία άλλη κατασταλτική μεθόδευση. Όλοι οι συλληφθέντες -είτε στην οδό Υπαπαντής είτε στο δημαρχείο Κερατσινίου- προέρχονται από το μπλοκ της Συνέλευσης της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας και του αυτοοργανωμένου χώρου αλληλεγγύης & ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ, εκτός από δυο συλληφθέντες (ο ένας ανήλικος) που προσήχθησαν ο καθένας μόνος του και τους αποδόθηκε η κατηγορία της «διατάραξης κοινής ειρήνης» με την επιβαρυντική διάταξη των «καλυμμένων χαρακτηριστικών προσώπου» (κακούργημα του κουκουλονόμου), οι οποίοι επίσης κρατούνται στη ΓΑΔΑ και θα οδηγηθούν την Δευτέρα 22/9 για απολογία στον ανακριτή. Κι αν από τη μια είναι βέβαιο ότι μια μεγάλη πολιτική αντιπαράθεση θα διεξαχθεί στη δίκη των 61 συλληφθέντων στην οδό Υπαπαντής, αυτό που πρέπει να γίνει ρητό αυτή την ώρα είναι ότι δεν μπορεί να υπάρχει ούτε ως σκέψη η πιθανότητα προφυλάκισης είτε του συντρόφου Νίκου Α. που συνελήφθη έξω από το δημαρχείο Κερατσινίου και του φόρτωσαν βαριές κακουργηματικές κατηγορίες είτε των δυο νεαρών διαδηλωτών που τους χρέωσαν με τον κουκουλονόμο με μόνη εναντίον τους κατηγορία είναι τη «διατάραξη κοινής ειρήνης».
Ο αυτοοργανωμένος κοινωνικός-ταξικός αγώνας, ενάντια στη φασιστική θηριωδία, τον κρατικό ολοκληρωτισμό, την καπιταλιστική ερημοποίηση, θα συνεχιστεί τόσο στο Κερατσίνι όσο και στις υπόλοιπες γειτονιές και οι δικαστικές αρχές θα έχουν να αντιμετωπίσουν ένα πολιτικό σώμα συλληφθέντων, αφού οι περισσότεροι/ες προέρχονται από οργανωμένα συλλογικά σχήματα (πολιτικές ομάδες, στέκια, καταλήψεις, συνελεύσεις γειτονιών).

Αυτοοργανωμένες κοινότητες αγώνα, δημιουργικότητας, αλληλεγγύης σε κάθε γειτονιά 

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες αντιφασίστες διαδηλωτές της Πέμπτης 18/9 στο Κερατσίνι 

ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ 

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ 

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Δευτέρα 22/9, 11.00πμ, δικαστήρια Πειραιά

Αναδημοσίευση από: http://anarxiko-resalto.blogspot.gr

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Τετάρτη 9/7 η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης κάνει το τελευταίο της μαγείρεμα εν όψει θέρους..

Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης δεν ξέρει αν θα πάει διακοπές
αλλά θα σβήσει τα γκάζια της …

Αυτή την Τετάρτη, 9 Ιούλη, η κουζίνα μας θα κάνει το τελευταίο
εν όψει θέρους μαγείρεμα τις γνωστές ώρες 
(14.30 μαγειρεύουμε, κατά τις 17.30 συντρώγουμε και μέχρι τις 20.00 συμμαζεύουμε).
Αν υπάρξει διάθεση λέμε ν’ αράξουμε σε μετά-κουζινικό καφενείο.

Κι από Σεπτέβρη επιστρέφουμε στις κατσαρόλες και στα τσετζερέδια μας, γύρω από το τραπέζι μας, εκεί  που οι «πολιτικές» συνταγές γεννούν εδώ και κάποια χρόνια συν-τροφικούς δεσμούς…

Posted in 7. Κουζίνες | Leave a comment