Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης μαγειρεύει αλληλέγγυα και ταξικά την Τετάρτη 22 Οκτώβρη

Την Τετάρτη 22 Οκτώβρη, μετά την πορεία ενάντια στην κατάργηση της
κυριακάτικης αργίας, στρώνουμε τα τραπέζια μας στο Αυτόνομο Στέκι.

Τα έσοδα από το κουτί μας θα δοθούν ως έμπρακτη οικονομική ενίσχυση
στο Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας
και στα “απελευθερωμένα” ωράρια.

kouzina

Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης.

Posted in 7. Κουζίνες | Leave a comment

ΟΥΤΕ 52, ΟΥΤΕ ΚΙ 7, ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΑΝΟΙΧΤΑ!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗΣ ΑΡΓΙΑΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΟΚΤΩΒΡΗ, 18:00 ΧΑΥΤΕΙΑ (Σταδίου και Αιόλου)

Kαι την Κυριακή 2 Νοέμβρη απεργία στον κλάδο του εμπορίου.

κυριακή

Συντονιστικό δράσης ενάντια στην κατάργηση
της Κυριακάτικης αργίας και τα “απελευθερωμένα” ωράρια.

Posted in 9. Άλλων | Leave a comment

Φεστιβάλ Αλληλέγγυας & Συνεργατικής Οικονομίας, 10-11-12 Οκτώβρη,

Το 3ο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας & Συνεργατικής Οικονομίας
θα πραγματοποιηθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά
στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού στις 10-11-12 Οκτώβρη.

Την Κυριακή στις 13.00 στην αίθουσα Γ το Αυτόνομο Στέκι
θα διοργανώσει
εργαστήριο συζήτησης:
Κοινά, Κοινότητες Αγώνα και Αντικαπιταλιστικές στρατηγικές.

Οι ομάδες που συνδιοργανώνουμε και συμμετέχουμε στο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας δεν περιμένουμε να εξαργυρώσουμε με ψήφους, μελλοντικές απολαβές ή κοινωνική αναγνώριση τη δράση μας, όπως διάφορες φιλανθρωπικές ή μισάνθρωπες οργανώσεις που διατυμπανίζουν τη δήθεν κοινωνική δράση τους. Βαθιά επιδίωξη μας είναι η δημιουργία κοινωνικών, και άρα και οικονομικών, δομών με γνώμονα τον άνθρωπο και όχι το κέρδος. Όχι μόνο δεν προσδοκούμε την προ-μνημονίου εποχή αλλά αντίθετα έχουμε το βλέμμα στραμμένο στην ενίσχυση της αυτοοργάνωσης, της αυτάρκειας και της πραγματικής ευημερίας ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των οικονομικών δεικτών.

Το πρώτο και το δεύτερο Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίας που πραγματοποιήθηκε με ευρεία συμμετοχή, μας άφησε χαμόγελα, πολλή τροφή για σκέψη και όρεξη για περισσότερη δράση. Σήμερα ετοιμαζόμαστε για τη συνέχεια της προσπάθειας αυτής με στόχο τη δικτύωση και την ανταλλαγή εμπειριών και προβληματισμών μεταξύ των ομάδων αλλά και την ενημέρωση των πολιτών για έναν κόσμο διαφορετικό, για έναν κόσμο, που δεν είναι απλά εφικτός και αναγκαίος, αλλά και υπαρκτός.

Περισσότερες πληροφορίες: http://www.festival4sce.org

Posted in 9. Άλλων | Leave a comment

Προβολή και καφενείο, “We don’t like Samba”, Παρασκευή, 10/10, 20:00

WE DON’T LIKE SAMBA: ένα ντοκυμαντέρ των Communists In Situ Berlin, 2014.

Οι εξεγερμένοι προλετάριοι της Βραζιλίας διηγούνται την ιστορία τους.

Ακολουθεί μουσικό καφενείο…χωρίς σάμπα!

samba_jpg

     Από την Ομάδα αυτομόρφωσης και συζήτησης του Κεφαλαίου.

Posted in 8. Υλικό Ομάδων στο Στέκι | Leave a comment

Ο ξεχασμένος «Κόκκινος Οκτώβρης» στις Αστούριες του 1934.

asturias

Ογδόντα χρόνια μετά τη ματωμένη επανάσταση των «Κόκκινων Αστουριών», μια από τις ηρωικότερες και συνάμα τραγικότερες στιγμές του εργατικού ισπανικού κινήματος, η αξία της και τα διδάγματά της έρχονται επίκαιρα όσο ποτέ άλλοτε στο σήμερα.

Στις 5 Οκτωβρίου του 1934 ολόκληρη η Ισπανία συγκλονίζεται από την πανεθνική απεργία που έχουν κηρύξει τα συνδικάτα, οι εργατικές ενώσεις και τα κόμματα της Αριστεράς. Η χώρα δείχνει, και είναι, εξαιρετικά διχασμένη και η νεαρή Β΄ Ισπανική Δημοκρατία δεν μπορεί να συμβιβάσει την επαναστατική έξαρση του προλεταριάτου, το οποίο διεκδικεί αποφασιστικά καλύτερους όρους ζωής, αλλά ταυτόχρονα αναζητά με ζέση νικηφόρα άλματα στον ουρανό, και από την άλλη τη λυσσαλέα προσπάθεια της αστικής τάξης, των γαιοκτημόνων – φεουδαρχών και του κλήρου, οι οποίοι επί αιώνες νέμονται εξουσία και πλούτη να μην συμβιβαζοστούν με την παραμικρή απώλεια των προνομίων τους. Είχαν άλλωστε χάσει ήδη έναν από τους παραδοσιακούς πυλώνες εξουσίας, δηλαδή το θεσμό της βασιλείας.

Αυτή η μεταβατική αστική δημοκρατία, όπως τη βλέπουν τόσο τα πιο επαναστατικά όσο και τα πιο αντιδραστικά τμήματα των δύο αντιμαχόμενων στρατοπέδων, φυσικά γίνεται συνώνυμη του αστικού κράτους.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου του Μάκη Γεωργιάδη εδώ.

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Εκδήλωση “Περιφερειακές συγκρούσεις & κοινωνικός ανταγωνισμός: Το Ουκρανικό ζήτημα”, την Παρασκευή 3/10, 20:00.

Εκδήλωση- Συζήτηση:
“Περιφερειακές συγκρούσεις & κοινωνικός ανταγωνισμός: το Ουκρανικό ζήτημα”
εισηγητές:
Α. Νοταράς (κοινωνικός ανθρωπολόγος) και
Κ.Ράπτης (Δημοσιογράφος) μέλος της αντιφασιστικής καμπάνιας για την Ουκρανία.

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου στις 20.00

Αυτόνομο Στέκι Ζ. Πηγής 95-97 & Ισαύρων

ukr

Posted in 4. Εκδηλώσεις | Leave a comment

8η Αντιρατσιστική Γιορτή, Σαββατοκύριακο 27 & 28 Σεπτέμβρη, Λόφος Κολωνού

ksm

Πρόσβαση:
Με το ΜΕΤΡΟ, από τον σταθμό ΜΕΤΡΟ «Σεπόλια».
Με το λεωφορείο 057 από Ομόνοια, αποβίβαση στάση Καλλιπόλεως.
Η είσοδος ενίσχυσης είναι 5 Ευρώ για κάθε ημέρα και 8 Ευρώ για το διήμερο.
Είσοδος Ελεύθερη για τους ανέργους, ντόπιους και μετανάστες.
Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα των εκδηλώσεων στο site του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών.

 

Posted in 9. Άλλων | Leave a comment

Συνέντευξη του John Holloway στον Amador Fernández-Savater, 30.07.2014

Το 2002, ο John Holloway εκδίδει ένα βιβλίο αναφοράς:
Να αλλάξουμε τον κόσμο χωρίς να πάρουμε την εξουσία.” Εμπνευσμένος από το ¡Ya basta! των ζαπατίστας, από την κοινωνική έκρηξη της Αργεντινή το 2001/2002, και το  κίνημα της αντι-παγκοσμιοποίησης, ο Holloway συζητά μια υπόθεση: δεν είναι η ιδέα της επανάστασης ή της αλλαγής του κόσμου που έχει αμφισβητηθεί από την κατάρρευση του αυταρχικού κομμουνισμού, αλλά η ιδέα της επανάστασης ως κατάληψης της εξουσίας και αυτή του κόμματος ως κατεξοχήν πολιτικού εργαλείου.

Μια άλλη έννοια σχετικά με την κοινωνική αλλαγή υποδεικνύεται από τα κινήματα, και γενικά από όλες τις, περισσότερο ή λιγότερο, ορατές πρακτικές που ακολουθούν μια διαφορετική λογική από αυτή του κέρδους: της διάρρηξης του καπιταλισμού, δηλαδή της δημιουργίας χώρων, στιγμών και δραστηριοτήτων που προεικονίζουν έναν διαφορετικό κόσμο. Εξεγερτικότητες σε κίνηση. Από αυτή τη σκοπιά, το ζήτημα της οργάνωσης δεν συμπίπτει πλέον με το κόμμα αλλά περνά μέσα από το ερώτημα του πώς αναγνωρίζονται και συγκλίνουν οι ρωγμές που προχωρούν σχίζοντας τον καπιταλιστικό ιστό.
(………………………………………………………………………………………….)

Αρχικά, John, θα ήθελα να σε ρωτήσω από πού προέρχεται, πού βασίζεται, η ηγεμονική ιδέα της επανάστασης κατά τον 20ο αιώνα, δηλαδή η ιδέα της κοινωνικής αλλαγής μέσω της κατάληψης της εξουσίας.

John Holloway: Νομίζω ότι το κεντρικό στοιχείο είναι η εργασία, η εργασία νοούμενη ως μισθωτή εργασία, δηλαδή, αποξενωμένη ή αφηρημένη εργασία. Η μισθωτή εργασία ήταν και είναι ηβάση του συνδικαλιστικού κινήματος, των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων –που ήταν η πολιτική τους πτέρυγα– και, επίσης, των κομμουνιστικών κινημάτων. Η έννοια αυτή διαμόρφωνε την επαναστατική θεωρία του εργατικού κινήματος: ο αγώνας της μισθωτής εργασίας ενάντια στο κεφάλαιο. Αλλά ο αγώνας της ήταν περιορισμένος, επειδή η μισθωτή εργασία είναι το συμπλήρωμα του κεφαλαίου και όχι η άρνηση της.

Δεν καταλαβαίνω τη σχέση ανάμεσα σε αυτή την ιδέα της εργασίας και στην επανάσταση μέσω της κατάληψης της κρατικής εξουσίας…

John Holloway: Ένας τρόπος για να κατανοηθεί αυτή η σχέση είναι ο εξής: αν ξεκινάς με βάση τον ορισμό της εργασίας ως μισθωτής ή αποξενωμένης εργασίας, ξεκινάς από την ιδέα ότι οι εργαζόμενοι είναι θύματα και αντικείμενα του συστήματος κυριαρχίας. Και ένα κίνημα που αγωνίζεται για να βελτιώσει της συνθήκες ζωής των εργαζομένων (που θεωρούνται θύματα και αντικείμενα) απευθύνεται άμεσα στο κράτος. Γιατί; Επειδή το κράτος, εξαιτίας του ίδιου του διαχωρισμού του από την κοινωνία, είναι ο ιδανικός θεσμός, εφόσον επιδίωξη είναι να εξασφαλιστούν οφέλη για το λαό. Έτσι σκέφτεται η παράδοση του εργατικού κινήματος και η παράδοση των αριστερών κυβερνήσεων αυτή τη στιγμή στην Λατινική Αμερική.

Αλλά δεν είναι η μόνη παράδοση για να σκεφτούμε την χειραφετητική πολιτική…

Διαβάστε τη συνέχεια της συνέντευξης εδώ.

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Υποτροπές της εχθροπάθειας.

freedom

Μέσα στον ορυμαγδό των γεγονότων που τρέχουν με ασύλληπτη ταχύτητα πλέον, καθώς ένας ολόκληρος λαός καλείται να φτύσει αίμα για το τραγικό του σφάλμα να ενταχθεί στη λέσχη των αρπακτικών που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, ξεχάσαμε κιόλας το σχέδιο νόμου που πρότεινε στα τέλη του περασμένου Φεβρουαρίου ––τη στιγμή που οι έγκλειστοι της Υπατίας λυνσάρονταν φραστικά από κυβερνητικούς αξιωματούχους και στους δρόμους της Αθήνας δυστυχισμένοι μετανάστες δολοφονούνταν από ρατσιστικές συμμορίες αποθρασυμένες από την ίδια την επίσημη ρητορεία–– ο τότε υπουργός δικαιοσύνης Χ. Καστανίδης «Για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του Ποινικού Δικαίου». Παρά το ένοχο «δεν» του υπουργού ενόσω απαντούσε στην έντονη διαμαρτυρία μέρους τού νομικού και δημοσιογραφικού κόσμου, απαξιώνοντάς την ως «καταιγίδα ανοησιών», πρόκειται όντως για αντίγραφο του επαίσχυντου Νόμου Γκεϋσώ στη Γαλλία που από το 1990 ποινικοποιεί ειδικά όσους αμφισβητούν το λεγόμενο Ολοκαύτωμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου είτε κάποια στοιχεία γι’ αυτό (περιέλαβε, είναι αλήθεια, και τη γενοκτονία των Αρμενίων τη στιγμή που η Τουρκία απειλούσε να ενταχθεί στη Ευρωπαϊκή Ένωση) και οδήγησε, μεταξύ άλλων, σε δίκη πεποιθήσεων τον Ροζέ Γκαρωντύ… Όποιος έχει αμφιβολίες, ας διαβάσει το άρθρο 4 αυτού του νέου νομικού τέρατος: «Όποιος δημόσια, προφορικά ή δια του τύπου ή μέσω του διαδικτύου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο ή τρόπο, εγκωμιάζει ή αρνείται ή εκμηδενίζει τη σημασία εγκλημάτων γενοκτονίας, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και εγκλημάτων πολέμου […] και η πράξη αυτή στρέφεται κατά ομάδας προσώπων που προσδιορίζεται με βάση τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή ή τον γενετήσιο προσανατολισμό, κατά τρόπο που μπορεί να προκαλέσει ή διεγείρει σε βιαιοπραγίες ή εχθροπάθεια κατά μιας τέτοιας ομάδας, ή μέλους της, τιμωρείται με φυλάκιση έως δύο (2) έτη και χρηματική ποινή χιλίων έως τριών χιλιάδων (1.000-3.000) ευρώ».

Η παραπλάνηση στο απόγειό της: αντί να προστατέψει αληθινά ευπαθείς μειονότητες από έμπρακτες ενέργειες βίας εναντίον τους, επαναφέρει ανατριχιαστικά τα εγκλήματα λόγου και γνώμης, πράγμα που οδηγεί αναπότρεπτα στη φίμωση όλων. Οι όροι «εγκλήματα γενοκτονίας», «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας» και «εγκλήματα πολέμου» είναι ωραίοι καιpolitically correct, όταν όμως μετατοπίζονται από το επίπεδο της ιστορικής κρίσης στο πεδίο της νομικής κατοχύρωσης ποιος αποφασίζει τί καθιερώνεται ––και θα πρέπει δεσμευτικά για τον απονέμοντα τη δικαιοσύνη να εκλαμβάνεται–– ως τέτοιο, και μέσ’ από ποιες διαδικασίες;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου του Φ. Τερζάκη για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο εδώ.

Posted in 2. Διαβάσαμε | Leave a comment

Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης επιστρέφει!!!

Για έκτη χρονιά συνεχίζουμε τα μαγειρέματα μας
για να θρέψουμε δεσμούς αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας,
για να μην αφήσουμε αυτό που μας τρώει να χορτάσει.

Στο γνωστό μέρος, το Αυτόνομο Στέκι,
την αυτονόητη μέρα, Τετάρτη (εκτός εάν είναι γιορτή και σχόλη),
τις κλασικές ώρες (μαγειρεύουμε από τις 15.00 τρώμε κατά τις 17.00
και ως τις 20.00 κάνουμε την απαραίτητη καθαριότητα
)

Τα υπόλοιπα από κοντά.

Καλούς αγώνες αδέρφια!

Η Συλλογική Κουζίνα της Τετάρτης..

kouzina_τετάρτης_βιβλίο

Posted in 7. Κουζίνες | Leave a comment